Μέθοδος ALEXANDER

Η μέθοδος αυτή μοιάζει πολύ με τη μέθοδο Ντεμαρί, διαφέρει όμως ως προς το ότι έχει σκοπό όχι μόνο την πρόληψη της σμηνουργίας αλλά και την καλύτερη ανάπτυξη του μελισσιού.
Όταν το μελίσσι φτάσει στην πλήρη ανάπτυξη του και πριν αρχίσει να δείχνει τά¬ση προς σμηνουργία, βρίσκουμε τη βασίλισσα την οποία, μαζί με το πλαίσιο του γόνου στο οποίο βρίσκεται, το τοποθετούμε στο κέντρο μιας κυψέλης που περιέχει 9 χτισμένες ή άχτιστες κηρήθρες (κατά προτίμηση όμως χτισμένες). Η νέα αυτή κυψέλη, όπως και στη μέθοδο Ντεμαρί, τοποθετείται στη θέση της παλιάς. Επάνω σε αυτήν μπαίνει ένα διάφραγμα βασίλισσας και κατόπιν ο άνευ βασίλισσας γόνος της αρχικής κυψέλης.
Αφού περάσουν 5 ημέρες, όλος ο ασφράγιστος γόνος στο πάνω πάτωμα έχει σφραγιστεί. Εάν βρούμε βασιλικά κελιά σε αρχικό στάδιο, χωρίζουμε αμέσως το επά¬νω πάτωμα και το τοποθετούμε παραπλεύρως της παλιάς, με την είσοδο προς την ίδια διεύθυνση. Εάν δεν βρούμε βασιλικά κελιά, προτιμότερο είναι να πραγματοποιήσου¬με το χωρισμό ύστερα από άλλες 5 ημέρες. Όταν γίνει ο χωρισμός, δίνουμε στο άνευ βασίλισσας τμήμα ένα εκλεκτό βασιλικό κελί (αφού καταστρέψουμε τα κελιά τα οποία έχτισαν) ή -αν έχουμε- μια γόνιμη βασίλισσα, 24 ώρες μετά το χωρισμό.
Η καθεμία από τις δύο αυτές κυψέλες φτάνει πάλι στην πλήρη ανάπτυξη εντός 60 περίπου ημερών και τότε, εάν μεν προτιμάμε να κάνουμε αύξηση, τις αφήνουμε ως έχουν, αλλιώς τις ενώ¬νουμε με τη μέθοδο του χαρτιού αφού αφαιρέσουμε την παλιά βασίλισσα. Περιορίζουμε τότε τη νέα βασίλισσα στο κάτω πάτωμα με διάφραγμα βασί¬λισσας, πάνω από το οποίο τοποθε¬τούμε το άνευ βασίλισσας γόνο και όσα πατώματα χρειάζονται.
Με τη μέθοδο αυτή πετυχαίνουμε τέσσερα πράγματα: 1) Την αποφυγή της σμηνουργίας, 2) τη δημιουργία μιας πολύ δυνατής κυψέλης, 3) την ανανέωση της βασίλισσας και 4) μια καλή σοδειά.
Εκείνο που μας διδάσκει η μέθο¬δος αυτή και το οποίο πρέπει να προ-σέξουμε είναι ότι ο γόνος δεν χωρίζε¬ται κατευθείαν σε νέα κυψέλη, όπως συνηθίζεται, αλλά τοποθετείται πάνω από τον εμβρυοθάλαμο με διάφραγμα βασίλισσας. Εάν χωριζόταν κατευθεί¬αν σε νέα κυψέλη και νέα θέση, το
μεγαλύτερο μέρος των ενήλικων μελισσών θα επέστρεφε στην παλιά κυψέλη και θα υπήρχε κίνδυνος να παραμεληθεί και να χαθεί αρκετός γόνος μικρής ηλικίας στο χωριζόμενο τμήμα, λόγω της, ελλιπούς διατροφής. Ενώ όταν το χωριζόμενο τμήμα παραμείνει επάνω στην κυψέλη, πάνω από το διάφραγμα της βασίλισσας, όλος ο γόνος εξακολουθεί να παίρνει την ίδια περιποίηση που είχε πρώτα και όταν περάσουν 5 μέρες και σφραγιστεί ο γόνος, τότε μπορούμε να προβούμε άφοβα στο χωρισμό.